De Hokel was grotendeels kasteelbezit. Voor de ruilverkaveling was de Hoakelderwaeg een holle weg (hij was wel minder diep dan de Horsterweg). Nu is hij grotendeels opgevuld en kent nog maar enkele lagere begroeide taluds. Het ontstaan van holle wegen blijft steeds vraagtekens bij ons oproepen. Er is geen eensluidende verklaring voor. Volgens ons kan de achtergrond per weg verschillen. Zo is de Hokelderweg  in oorsprong een doodlopende weg die pas in recentere tijden (19e eeuw) verder is uitgediept.

Geverikkerweg

In de archieven komen we in het gebied van de Hoakel het “Geverigerweeghsken” en / of het “Gevereycker voetpadt” tegen. Deze naam kunnen we niet goed plaatsen. De overlevering weet alleen te vertellen dat men naar Geverik over de Horst ging. Maar de Horsterweg was in ieder geval niet de Geverikerweg. Het lijkt erop dat de Geverigerweegh een andere naam voor de Hokelderweg is geweest. Die komt overigens ook niet als Hokelderweg in de archieven voor.  Tussen de Hokelderweg en de Horsterweg (over de Gebroake wei) heeft tot de ruilverkaveling een voetpad bestaan wat later een verbindingsweg werd, waarover men  via de Horst naar Geverik kon gaan. Hiervan kennen we geen aparte naam. Dit zou het gezochte Geverikkervoetpad kunnen zijn. Maar ook de Hokelderweg zelf heeft in het verlengde een voetpad over de Hokel naar Geverik gekend.  

De Hoos

De Horst,  (de Catsoppenaere spreken van de Hoos. (“Ich gaon de Hoos op”) is het hoger gelegen terrein tussen de Horsterweg en het droogdal welk vanaf het plateau van Schimmert (vliegveld) door Catsop naar de Maas loopt. Horst of Hoersch betekent hoger gelegen stuk grond. Soms word hier aan toegevoegd beboste of met struikgewas begroeit. Gezien de ligging vanuit Elsloo en de bebossing, een voor de hand liggende verklaring. De Horst kan men onderverdelen in de Horst zelf,  Achter de Horst (aan de weg van Beek naar Geulle,  het raakpunt met de weg heet overigens de Keermorgen )  en de “Horsterberg”  (de steile beboste hellingen). De grens met Beek heet boven op de Horst de Geverikkerrein.

Het voorste gedeelte van de helling (waarin afgelegen een huis ligt), kent vergravingen. Hier heeft men zand en misschien ook kiezel gedolven. O.a. het zand dat gebruikt is voor de bouw van de St Augustinuskerk. Gedeelten van de helling waren ook kerkbezit. Dit stuk heet Kitseberg. Kitse komt van kitzel wat kiezel betekend.

De Hoosterwaeg ofwel Horsterweg komen we ook als Valkenburgerweg tegen. Hij maakte ooit deel uit van een belangrijke interlokale verbinding die als een afsplitsing van de Gemeyn Heerstraat op de Dries via de Horst naar Valkenburg en andere plaatsen liep. Hierbij moet men bedenken dat Valkenburg zelf weer een belangrijk knooppunt in doorgaande wegen (o.a. naar het middeleeuwse graancentrum Aubel en Aken). Maar de Horsterweg sloot ook aan op de weg naar Maastricht, de voorloper van de huidige Rijksweg en autoweg. Ondanks dit interlokaal belang gaat de Horsterweg toch in oorsprong terug op een doodlopende weg mogelijk een veedrift vanuit Catsop naar hoger gelegen weidegebieden.

In de steile zuidhelling van de Horst heeft tot in de eerste wereldoorlog een bos gestaan. Dit werd toen door het kasteel gekapt i.v.m. de schaarste aan hout vanwege de oorlog en dus hoge prijzen. Volgens de overlevering is hout uit dit bos toen ook is gebruikt om een schuur in Catsop te bouwen. Dit was niet de eerste keer dat dit bos gekapt werd. Al in de 16e eeuw wordt het gekapt om het hout aan de inwoners van Geulle te verkopen om er huizen van te kunnen bouwen. (We hebben ons afgevraagd waarom Geulle toen in een keer veel hout nodig had en dat zelf niet kon opbrengen. Misschien is er brand geweest of verwoestingen)  Op de Horst heeft in de 15e eeuw een legerkamp van Karel de Stoute van Bourgondië gelegen. Hij streek hier met zijn leger neer tijdens een van zijn veldtochten toen hij onderweg was van Maastricht naar Roermond. Dit gebeurde twee keer (zowel  op de heen als op de terugweg). De plaatsen waar de tenten gestaan hadden moeten tot  ver in de 20e eeuw zichtbaar geweest zijn als vierkanten in het terrein aan de weg Geulle-Beek.. Misschien houdt de, niet nader bepaalde naam.  “de Wijnkelder” onder de Horsterberg verband met dit kamp als herinnering aan de wijnvoorraad van het leger.  

Het beschreven gebied in 1803 en 1935. Het wegenstelsel rond de Horst in een groter verband geplaatst. Ter verduidelijking zijn de doorgaande wegen rood, de veldwegen groen en de voetpaden bruin gekleurd. Duidelijk kunnen we op de linkerkaart zien dat op de Horst bos staat (nu herplant), dat de Hokelderweg doorliep tot de weg van Beek naar Geulle en nog geen holle weg was.  Op de rechterkaart is het bos gekapt, is de verbinding over de Hokel  verbroken en is de Hokelderweg wel een holle weg. Verder  ziet men de voortzetting van de Horsterweg als onderdeel van de verbinding met Valkenburg en met de voorloper van de Rijksweg / autoweg naar Maastricht.

De Geversdel

Zoals reeds onder de Horst aangegeven loopt langs de berg een droogdal. Het stuk hiervan langs de Horst en de weg Catsop - Geulle over tot aan de Holstraat is de Geversdelle. Het delle betekend dal voor gevers hebben wij geen verklaring. De oorspronkelijke naam is overigens niet Gevers- maar Gevens of Geventsdelle. Evenals de Hoakel en de Horst was ook de Geversdel grotendeels kasteelbezit. De delle is altijd een drassig gebied geweest. Derhalve bestond er en bestaat er langs de Hoosterberg een vloedgraaf. De veldweg welke langs de Horsterberg voert en doorloopt als voetpad naar de weg Beek-Geulle is de weg onder de Hoosterberg. Eertijds kon men dit pad over deze weg heen vervolgen via een weg naar Geverik. Verder lag er aan de voet van de Horsterberg een graaf, het laatste stuk hiervan was de Esschengraaf.