![]() |
|
|
Zoeken op deze site
|
|
|
|||||||||
De wegen rond Materberg
Het
belang van de Materberg zoeken we in de doorgaande wegen die hier ooit
gelopen hebben. Het gebied van de Materberg was tot ver in de middeleeuwen
een belangrijke kruising van wegen. Komende uit het noorden over Terhagen,
daalde hier de oude weg langs de Maasdalrand de helling af. Boven op de
helling had zich de weg vanaf Catsop hieraan toegevoegd, de Schuthagerweg.
De laatste was de verbindingsweg van Catsop met de molen, beneden-Geulle
en met de gronden van het leen Materberg welke in pacht waren bij de Hof
van Catsop. Aan de westkant
van de grote spoorduiker (d’n Duuker) kruiste deze weg nabij de
watermolen de weg van Beek (via Hussenberg) naar de Maas en liep
vervolgens rechtdoor om uit te komen op de Laakbergstraat, dit was een
tweede maar zeer steile verbinding van Hussenberg met Geulle.
Het weggedeelte tussen de
watermolen en de Laakstraat was de Bellickstraat.
In
1634 pacht Corst Ghijsen in het Grevenacker een stuk land dat grenst aan
de Bellick-straat. Deze straat
menen we te herkennen in de weg vanaf de watermolen die liep tussen de Grevenakker en het Gommesdaal naar
de Laakbergstraat.
De
vermelde weg die van Beek over Hussenberg naar de Maas liep en die hier de
hellingen afdaalde (welke wij nu Slingerberg noemen)
was de Hoelstraat. Deze
Hoelstraat bestaat gedeeltelijk nog. Dit is het zogenaamde Meulepaedje.
Dit is nu het voetpad dat vanaf de spoorlijn ten zuiden van d’n Duuker
naar de parkeerplaats in de Slingerberg loopt. Hierlangs lagen ook de
huizen van Hoech Materberch. De Hoelstraat vormde niet alleen de
verbinding tussen Hussenberg en Materberch maar liep vanaf de d’n Duuker
(voorheen de watermolen) verder in een boog naar Geulle aan de Maas, dit
stuk heette Biesenstraat. Van deze Biesenstraat is aan de overzijde van
het kanaal nog een klein stukje over. Langs de Biesenstraat lagen o.a. de
watermolen, panhuys en de hof van Materberch. Door de beemden ging deze
weg naar de kern van Geulle aan de Maas. Dit is de, voor een klein deel
aan de westzijde van het Julianakanaal nog bestaande, Biessenstraat (1514
Beyssenstraat oftewel die straet gaende van Hussenberch nae die Maese).
Verder hebben er in dit gebied nog wegen bestaan die van minder belang
waren. Zoals een weg door het Hoge Bos als verbinding tussen Materberg en Hussenberg en het verlengde van het vroegere Rootstraatje dat het bos
inliep en ook afdaalde naar d’n Duuker. We zien deze laatste weg als een
later opvolger van de weg langs de dalrand. Deze weg was al lang voor de
aanleg van het spoor vervallen, waarschijnlijk als gevolg van
drijfzandverzakkingen. Het nog
bestaande voetpad vanaf de Duuker naar de Hoogte gaat op deze wegen terug.
Als men in het Hoge
Bos kijkt naast het voetpad dat naar de Hoogte gaat maar ook als men vanaf
de trappen Bij de Duuker omhoog loopt naar het Armsterveld rechts in de
helling, dan ziet men als men goed kijkt sleuven die het verloop van oude
wegen weergeven.
Het
belang van de wegen.
Hoewel
er nog veel onderzoek dient te gebeuren naar het verloop van de wegen en
bewoning in dit gebied, hebben we het onderwerp toch niet willen passeren.
Het Materberggebied is een van de interessantste gebieden van onderzoek.De
beschreven wegen waren niet enkel voor lokaal gebruik. Het waren schakels
in het die teruggaan in het,
al meermaals aangehaalde, vroeg
middeleeuwse wegenstelsel waarlangs de oudste nederzettingen (in en langs
het Maasdal) ontstonden.
De
ouderdom van de wegen.
De
wegen over de Materberg waren onderdeel van interlokale verbindingswegen
die mogelijk teruggaan tot de Romeinse tijd.
Naar het oosten liepen vanaf Materberg de weg
over Hussenberg naar Beek. Deze liep langs de Horst naar Beek en
via Beek naar Sittard en verder. Naar het zuiden volgden de wegen vanaf
Materberg hogere gedeelten tussen de uitgestrekte broekgebieden
(moerassen) in het Maasdal naar een ander centraal punt, Geulle
aan de Maas. Vanaf hier vertrok een
weg over de Geul (op de plaats van de Maas liep eerst de Geul) naar Rekem.
Een andere weg liep vanaf hier over Westbroek en Brommelen
naar Bunde en zo verder naar Maastricht. Wat de oudste wegen nu zijn en hoe oud dan wel zijn vragen waarop we wellicht nooit antwoord zullen krijgen. Wij denken dat er enkele van de hier beschreven wegen, gedeeltelijk, wel heel erg oud kunnen zijn. Het zijn de zeer verre voorgangers van onze huidige autowegen.
|