|
Deel 52:
Van Postbaan tot autoweg.
|
De aanleg van de
Postbaan in de 18e eeuw deed veel veranderen in de oriëntatie
van de wegen in Elsloo en Catsop. De oude doorgaande noord-zuid route (de
Gemeyn Heerstraat) verviel tot
een veldweg. Er kwamen nieuwe wegen en bestaande (veld) wegen namen in
belang toe en ontwikkelden zich tot doorgaande wegen.
Het
belangrijkste nieuwe snijpunt van wegen werd het punt bij het huidige
Restaurant Ruimzicht in de heide. Het verkeer tussen Roermond en Maastricht ging voortaan niet meer over de Heerstraat vlak langs de
Maasdorpen maar nu meer oostelijker langs de rand van de heide. De Postbaan kwam vanaf
Maastricht tot op het Wolfeinde (bij de stoplichten aan de Rijksweg) in
Beek.
|
 |
De
postbaan van Maastricht naar Beek. Later volgt de Rijksweg dit
trace. Nu loopt hier voor een groot deel de autoweg.
|
Op
het wolfeinde kon men de oude route naar Geleen blijven volgen (via de
Heirstraat van Beek) of de
Postbaan vervolgen. Daarvoor moest men vanaf dit punt via de Stationstraat
van Beek. Dan na het spoor naar
rechts ( nu de Sanderboutlaan waarlangs
ook een halte lag om paarden te verwisselen, zijnde de huidige in verval
verkerende hoeve Roebroek, De Heihof). Vervolgens voerde hij over het
verkeers-plein Kerensheide om bij
de Macintosch over het DSM terrein verder te gaan (dit stuk bestaat nog).
|
1803.
In rood de oude postbaan. In geel de route Elsloo Sittard. In het rode
kader het Dorine Verschureplein., in het gele kader de spoorwegovergang
bij Beek en in het blauwe kader herberg de Heihof (nu hoeve Roebroek).
Duidelijk is ook het Steinderbos zichtbaar. De weg volgt de grens van het
laatste stuk onontgonnen Graetheide.
|
Vanuit Elsloo was de nieuwe
weg naar het noorden te bereiken via de Koolweg/Mauritsweg. Naar het
zuiden naar Beek volgde men de huidige
Schutterskampweg (tussen de Stationsstraat en de spoorlijn). Na
de aanleg van de Rijksweg van Beek naar Sittard in de 19e eeuw,
vervalt de Postbaan als hoofdweg en wordt het Oude Postbaan. Vanaf dat
moment raken de Maasdorpen in een zeker isolement
dat pas vanaf 1 januari 1926
langzaam doorbroken wordt.
Deze datum is een keerpunt in
de geschiedenis van onze streek. De Staatsmijn Maurtits wordt namelijk op
1 januari 1926 in gebruik genomen. Dan pas zijn de bewoners van de
Maasdorpen weer sinds zeer lange tijd in staat om hun brood in eigen
streek te verdienen en komt er geld onder de mensen voor huizenbouw. De
oude veewegen naar de heide herwinnen hun belang en veranderen ook van
naam, dit worden de
Mauritswegen in de diverse dorpen. De
kortste route om de mijn vanuit Geulle te bereiken is via de Eykskensweg,
het Einde, Daalstraat, Veestraat, Koolweg en Mauritsweg. Hierdoor werd het
vebindingsstuk (de Geversdelle) weg tussen de Eijkskensweg en het Einde
steeds belangrijker en verviel de Holstraat tot veldweg. Toen begin jaren
70 de spoorweg in de Veestraat voor verkeer werd afgesloten verschoof de
verkeersstroom via de Dries en
Kempken naar de spoorbrug op het Mergelakker.
|
 |
Dezelfde
routes in 1865. In de
splitsing van de weg van Elsloo naar Sittard met de Postbaan is
inmiddels het Roodhuis gebouwd. Dit is afgebroken. In een van de
stallen is momenteel restaurant Ruimzicht gevestigd. Inmiddels is
het spoor en de Rijksweg (groene stippen) aangelegd.De heide is
dan geheel ontgonnen.Ook vroeger kon er in korte tijd veel
veranderen (zoals de omvang van het Steinderbos). |
Na
de aanleg van de spoorlijn in de 19e eeuw vonden er nog
aanpassingen plaats, maar de hoofdwegen van het hedendaagse Elsloo hadden
zich al gevormd. Door de hei langs de Borrekuil (nu Lindeheuvel) ging de
route naar Sittard. De Elserveestraat en Heistraat werden samen Staasjewaeg, de waeg nao de Staasje en naar Beek. Rond de Staasje
ontwikkelde zich bedrijvigheid. Het was het eerste industrieterrein van
Beek.
|
Groeten
uit Beek staat op de kaart. Graag of niet het was en is Station
Beek-Elsloo.
Dit
mooie station was in de 80-er jaren ineens “verdwenen”.
|
 |
Over
Catsop ging men via de Horsterweg naar de Rijksweg om naar Maastricht te
gaan. Ook ging men met de trein, om op het kaartje te besparen liep men
naar het voormalig station naar Geulle. Hetzelfde deden de mijnwerkers
naar de Emma en de Hendrik en brikkebekkers die in de Oostelijk Mijnstreek
nog lang werk vonden. Zij liepen of fietsten vanuit Elsloo over Neerbeek
naar Spaubeek. Hier nam men dan de trein. De grote omweg via Sittard
omzeilde men zo en men spaarde op het kaartje.
Uiteindelijk herhaald de geschiedenis zich en de belangrijkste Noord-zuid
verbinding in Limburg komt weer langs de Maasdorpen te lopen, de autoweg
Genua-Amsterdam. De Staatsmijn Maurits wordt DSM. De toegangswegen hoefden
niet gemaakt te worden die waren er al en bleven tot op de dag van vandaag
gaan we via de Koolweg naar DSM en de Autoweg naar het noorden. Via de Michiel de Ruyterstraat (die eigenlijk o.i. Crupelsweg moet heten) als
opvolger van de Staasjewaeg-oost naar de oprit voor Maastricht en de weg
naar Beek. Wel werden de wegen door het DSM-terrein (de Hei) afgesloten,
dit betekende echter omwegen naar Sittard (over de Urmonderbaan)
en Geleen via Beek of over Stein.
|
 |
De
hoofdwegen uit de 19e eeuw op een kaart van 1985. De
open ruimten tussen de wegen zijn al bijna opgevuld (nu geheel)In Stein ligt een van de belangrijkste kruispunten van wegen van
Europa, Kerensheide. De autoweg Keulen-Antwerpen (E39/A2) kruist
hier de autoweg Genua-Amsterdam(E9/A2).
|
|
