HISTORIE

Elsloo in WOII

Oproep 1944-1945

Wie beschikt over informatie of foto’s van onze Elsloose vaders/opa’s die in de jaren 1944-1945 met het Amerikaanse leger of andere geallieerde legers, Duitsland zijn binnengetrokken?

We hebben wel fotomateriaal maar weten niet iedereen te plaatsen. Wellicht herkent u uw vader/opa. Graag willen we uw verhalen en foto’s verzamelen, maar we gaan ook inventariseren wie zich allemaal zich aangesloten heeft en waar ze zijn geweest. 
We willen dit stuk vergeten geschiedenis graag onderzoeken en vastleggen.

U kunt ons bereiken via email  of 

Verzetsheld Harrie (Henri) Schepers

In verband met de Corona-situatie heeft Gunter Demnig zijn tour door Luxemburg, België en Nederland afgezegd. Demnig komt dus op 5 november as. niet naar de gemeente Meerssen om daar bij zeven adressen in totaal 16 Stolpersteine te leggen. De werkgroep Stolpersteine heeft daarop besloten ook de expositie in het Erfgoedhuis gedurende de maanden november en december ook niet door te laten gaan. Inmiddels zijn nabestaanden, genodigden en sprekers op de hoogte gesteld. De steentjes worden nu op nader te bepalen data in 2021 gelegd. De komende weken neemt de werkgroep Stolpersteine gemeente Meerssen daarover een besluit.

Stolpersteine zijn steentjes van 10*10 centimeter die, van boven afgewerkt met een messing plaatje, in het plaveisel liggen. Daarin zijn onder andere naam, geboortedatum, en plaats van overlijden gestanst. De gedachte daarachter: zo lang je naam gelezen of uitgesproken wordt, ben je niet vergeten. Het idee is afkomstig van de Duitse beeldend kunstenaar Gunter Demnig. Hij komt persoonlijk naar de gemeente Meerssen om de 16 steentjes te leggen.

Zo zal ook een Stolperstein gelegd worden aan de Beekstraat bij het toenmalige pand met nummer 22, destijds het woonadres van Henri (Henricus Hubertus) oftewel Harrie Schepers, in Elsloo geboren op 21 december 1914.

Harrie Schepers

Stamboom Schepers Elsloo

Harrie Schepers was kleermaker en woonde bij zijn werkgever, kleermaker Albert Joris(sen). Hij is de zoon van sigarenmaker Nicolaas Schepers uit Elsloo die is getrouwd met Maria Margaretha Cremers, ook afkomstig uit Elsloo. Het gezin had 10 kinderen en woonde Op de Berg 6, het pand waar nu het Streekmuseum is gevestigd.

De werkgroep Stolpersteine Meerssen is nog op zoek naar nabestaanden van Harrie Schepers. Kent of bent u mogelijk familie, dan komt de werkgroep graag in contact met u. U kunt hiervoor contact opnemen met Frank Sünnen (06-31664328) of Paul Janssen (06-51274387) Inmiddels zijn al nichten en neven van Harrie getraceerd en op de hoogte gebracht van het eerbetoon op 5 november in Meersssen.

Als de oorlog begint is Harrie 25 jaar en ongehuwd. Hij is keeper (in zwart tenue op bovenstaande foto) van het eerste elftal van voetbalvereniging Marsana in Meerssen, en zijn trainer is ook zijn baas: Albert Jorissen.

In 1943 wordt Schepers gedwongen tot tewerkstelling in Aken. Vandaar vlucht hij naar België en begeeft hij zich meteen in het verzet: de Witte Brigades. Hij werkt voor verzetsgroepen in Luik en Tongeren en is er bekend als Harrie en/of De Wit.

Over Harrie zouden we graag meer willen weten. Hoe goed was hij als keeper? Was hij een goede kleermaker? Was het een vrolijke kerel? Ging hij uit in het dorp, welke cafés bezocht hij? Was hij gelovig? En ook interessant, vooral ook in het licht van hoe hij aan zijn einde komt: Kende hij Jan van Hees van de Kruisstraat? Dat is praktisch bij hem om de hoek. En Meerssen is klein in die tijd.

Schepers moet zijn werk in het verzet met de dood bekopen. Hij loopt op 18 augustus 1944 in de val die de Sicherheitspolizei voor hem heeft opgezet in het Paviljoen, een café in Meerssen. Hij is verraden door Gonnie Zeguers-Boere, een dame van plezier uit Maastricht en tevens smokkelaarster die met het verraad haar nering veilig meende te kunnen stellen. Ze genoot bescherming van een van haar liefdes, Richard Nitsch van de Sicherheitspolizei en ze wilde dat graag zo houden.
In het Limburgs Dagblad van 16 november 1948 staat het artikel ‘Richard Nitsch rekenschap gevraagd over menige laffe moord – Dodelijke schoten in Paviljoen te Meerssen. Inzake de moord in het Paviljoen te Meerssen worden als getuigen gehoord Peter Huls, chauffeur te Eygelshoven en de kastelein dhr. J.L.M. Franssen, uit Meerssen.

Op de bewuste dag zaten in genoemd café H.H. Schepers, getuige Huls en mevrouw Zeguers-Boere, die heimelijk in dienst is van de S.D. Van haar wordt een schriftelijke verklaring voorgelezen. De S.D. drong het café binnen en vlak na het bevel ‘handen omhoog’ werd Schepers neergeschoten door Nitsch. Schepers bleek in het bezit van een revolver en zou niet tijdig de handen omhoog gestoken hebben. Over de kwestie (of Nitsch terstond nog eens heeft geschoten, ofwel na een zekere pauze Schepers een genadeschot gaf) spreekt Nitsch de getuige Franssen tegen. Merkwaardig is dat Zeguers-Boere getuige Huls verzocht had iets anders te gaan zitten, zodat -na achteraf bleek- deze niet in de vuurlijn tussen de deur en Schepers zat.’

Lees hier het geheim getuigenrapport van de kastelein >

Aldegonda Zeguers Boere 1944

Op de foto: de arrestatie van Aldegonda Zeguers-Boere in september 1944

Tegen Gonnie Zeguers-Boere werd in 1947 de doodstraf gevorderd; haar verraad betekende voor een 30-tal mensen de dood. Ze werd tot 14 jaar gevangenisstraf veroordeeld en kreeg T.B.R. Zij overleed in 2005 in Veldwezelt. Nitsche kreeg levenslang voor zijn gepleegde oorlogsmisdaden; de straf werd in 1959 omgezet naar 22 jaar, maar een jaar later werd hij al vrijgelaten. Hij overleed in 1990 in Bad Bentheim.

Harrie Schepers ligt begraven op het Nederlands Ereveld te Loenen.

hhschepers

Meer info:

Gemeente Meerssen >

Stamboom Schepers >

Slachtoffers WOII >

Oorlogsgravenstichting >

De Limburger 27.04.2019 >

De Limburger 28.09.2019 >

Onderstaand document met dank aan Streekmuseum Elsloo.

Rapport Schepers

Hieronder: Limburgs Dagblad van 16.11.1948, inzet is Richard Nitsch SD-oorlogsmisdagdiger.

Limburgs Dagblad Nitsch 16.11.1948

  

Boek "Herinnering aan oorlog en bevrijding van de Maasstreek"

Vanaf heden kunt u het boek "Herinnering aan oorlog en bevrijding in de Maasstreek" van Harie Rouvroye uit 1995 kostenloos lezen / downloaden op de website van Streekmuseum Elsloo.

127 pagina's met veel foto's. Geschreven door Harie Rouvroye. Eindredactie: A. Macco en P. Spaan.
Een uitgave van Heemkundevereniging Maasstreek uit 1995. De 1e en enige druk van het boek is al sedert 1995 uitverkocht.

Lees / download hier het boek "Herinnering aan oorlog en bevrijding in de Maasstreek" van Harie Rouvroye.

H. Rouvroye bewaarde vanaf het begin van de Tweede Wereldoorlog alles wat hem aan pamfletten en gebruiksvoorwerpen e.d. in handen viel. Op grond van die unieke verzameling en zijn kennis heeft hij een chronologisch verhaal over dorpen in de Maasstreek tijdens de oorlog geschreven, waarbij het accent overigens ligt op Elsloo. Het is een dagboekachtig verhaal over gebeurtenissen tijdens de oorlog, rijkelijk geïllustreerd met soms unieke foto's. Bijzonder zijn de foto's van de gebruiksvoorwerpen, die mensen met spaarzaam beschikbare middelen hebben gemaakt, en van de bevrijdingsoptochten uit Elsloo, Stein en
Urmond. Dit werk vormt een uitstekende aanvulling op de kennis over de Tweede Wereldoorlog in de Maasstreek.

Boek oorlog bevrijding Maasstreek 2

75 jaar bevrijding: 1944 - 2019

Streekmuseum Elsloo expositie over 75 jaar Bevrijding

Op 18 september 2019 is het 75 jaar geleden dat Amerikaanse soldaten de Maasberg opreden en zo Elsloo bevrijdden van de Duitse bezetting. Dat was hier het einde van de Tweede Wereldoorlog.

Om dit te herdenken is er in het Streekmuseum vanaf zondag 8 september een schitterende tentoonstelling te zien. Deze tentoonstelling laat zien wat in veel andere musea niet te zien is.

Foto: bevrijdingsoptocht Elsloo, de V van Victorie

Elsloo bevrijdingsoptocht 1945 1

De inwoners van Elsloo en het dagelijkse leven tussen 1940 en 1945 staan centraal. Hoe was het om te leven in een oorlog? Wat was er nog te koop in de winkel? Hoe was het om soldaten ingekwartierd te hebben? En wat gebeurde er toen de bevrijding eenmaal een feit was? Op al deze vragen krijg je antwoord.

De ruimtes van het museum zijn ingericht zoals dat in de oorlog bij de meeste mensen thuis het geval was. De winkel laat zien wat je er nog kon kopen. Er zijn veel originele en soms zeldzame voorwerpen, brieven, landkaarten en foto’s te zien en de gidsen kunnen een goed beeld geven van het leven in de oorlog.

Daarnaast is er een geschiedenisles gemaakt voor de bovenbouw van de basisschool die perfect afgesloten kan worden in het museum.

Kortom; een expositie voor jong en oud maar ook bij uitstek geschikt is om met verschillende generaties te bezoeken. De expositie is te bezoeken tijdens de reguliere openingstijden. 

Dinsdag 13.00 - 16.00 uur
Woensdag 13.00 - 16.00 uur
Donderdag 13.00 - 16.00 uur
Zondag 14.00 - 17.00 uur

Bijna bevrijd en dan...de nachtmerrie

Geschreven door Thei Hanssen, in september 1945 enkele maanden na zijn terugkeer uit Duitsland, waar hij in het kamp zat tussen augustus 1944 en april 1945. Beek, Stein, Elsloo en omgeving werden op 18 september 1944 bevrijd door de Amerikanen.
Thei Hanssen is geboren in Beek op 2 juni 1924 en overleden op 3 februari 2012. 
Van 1952 tot 1986 hadden hij en zijn vrouw Mia Voncken een groente- en levensmiddelenwinkel "In de blauwe druiventros". Tot 1955 aan de Stationsstraat (waar nu Heijthuijsen Touringcars is gevestigd) en vanaf 1955 in hun nieuwe pand aan Dorine Verschureplein 16.


Opgepakt in Stein
Vroeger werden in het Missiehuis in Stein op 15 augustus priesters gewijd. Uit het hele land kwamen daarvoor familieleden om de plechtigheid bij te wonen. Zo ook op 10 augustus 1944. 

Er kwamen verschillende personen met de trein, die uiteraard koffers bij zich hadden. Ze kwamen bij ons thuis vragen of er een mogelijkheid was om met de koffers naar Stein vervoerd te worden. Mijn familie woonde tegenover het station Beek-Elsloo en we hadden een café, groentenhandel en fietsenstalling.

Met paard en wagen, waarop de mensen met de koffers plaats namen, werd aan de reis begonnen, een buurjongen (Jan Laumen, zoon van de Stationschef) en ikzelf. In Stein "op 't Keerend" op de hoek bij bakkerij Gübbels, kwamen er plotseling Duitse soldaten met geweren vanachter de muren vandaan. Ik moest van de wagen afkomen en meegaan. Jan Laumen is naar huis gegaan en heeft thuis bericht dat ik bij een razzia was opgepikt. 

Ik werd naar een nabijgelegen grindkuil gebracht waar militaire wagens en verschillende soldaten stonden. In een hoekje zat nog een opgepakt persoon, daar kwam ik dus bij te zitten. Het was Hub Visschers uit Stein; hij had niet veel te missen want hij was al in Duitsland geweest en gevlucht. Hij zei maar steeds "hier komen wij niet levend uit". Ik probeerde hem moed in te spreken, maar dat hielp niets. Hij wist blijkbaar wel beter. Mijn gewaarschuwde vader kwam met de fiets aan maar was net te laat.

Wij werden met een militaire vrachtwagen afgehaald en naar Elsloo gebracht, waarbij bij het gemeentehuis nog iemand werd opgeladen, dat bleek Jan Hoeveler te zijn. En toen kwam mijn vader weer aanfietsen, maar de wagen vertrok weer, dus weer te laat.
Vervolgens ging het naar Beek, daar werd nog iemand opgeladen, Lei Hendriks. Hij was wielrenner en gehuwd met Mej. Pepels uit Stein (zus van wielrenner Lei Pepels).
Vader kwam er weer aan op de fiets en kon nu een pak boterhammen op de wagen gooien. 

Lees meer: Bijna bevrijd en dan...de nachtmerrie

De oorlog als fascinatie

museum oorlogfascinatie grid set

klik op afbeelding om artikel te lezen 

Interview met Harie Rouvroye
Op dinsdag 13 maart 2012 plaatste dagblad De Limburger een uitgebreid interview met Harie Rouvroye (1928-2018) Harie was een verwoed verzamelaar van oorlogsmateriaal. In 2012 schonk hij zijn zeer omvangrijke (5652 objecten) en unieke collectie aan Streekmuseum De Schipperbeurs. Download en lees hier het volledige artikel »

Interview Harie Rouvroye 2010

Een interview van Docuz uit 2010 (25 minuten in 3 delen) met Harie Rouvroye (1928-2018) van het Streekmuseum, die vertelt over zijn herinneringen aan de 2e Wereldoorlog en de door hem ingerichte tentoonstelling over WO II in het Streekmuseum.



Bunker S-53 en S-54 in Elsloo

Restanten Kazemat S-53 teruggevonden 

kazemat S53 Elsloo

(klik voor vergroting op afbeelding)
Tijdens de verbreding van het Julianakanaal is men onlangs tegenover kasteel Elsloo op de restanten gestuit van kazemat S-53. Een van twee kazematten die in 1939 werden gebouwd ter verdediging van de brug van Elsloo.
Kazemat S-53 werd na de tweede wereldoorlog opgeruimd. De tweede kazemat S-54 staat nog steeds nabij de brug. Op de foto's de nu gevonden restanten van S-53.

In deze kazemat sneuvelde op 10 mei 1940 tijdens de Duitse inval soldaat Henricus Bremmers (lees meer>) Wellicht zou een gedenkplaat op deze plaats gepast zijn. (Tekst en foto's Guus Peters) 

Lees meer: Bunker S-53 en S-54 in Elsloo

1940 Duitse inval in Elsloo

1940 overteek maas elsloo

Via John Peters ontvingen wij uit de collectie oorlogsfoto's van B. van Bronkhorst uit Limbricht 2 unieke foto's. Ze zijn gemaakt tussen 11 en 14 mei 1940 als Duitse legereenheden over een pontonbrug bij Elsloo over de Maas richting Kotem trekken.
Tevens plaatsen wij enkele andere foto's over het begin van de oorlog in en om Elsloo. O.a. van de opgeblazen brug over het Julianakanaal, waarmee de Duitse opmars naar België een beetje vertraagd werd, maar niet voor lang. 

1940 pontonbrug maas elsloo

Elsloo Julianakanaal Opgeblazen Brug 1940 02 WillemPesch

Opgeblazen brug over Julianakanaal in Elsloo, foto vanaf noorden genomen (uit de collectie van Willem Pesch, klik voor vergroting)

Elsloo Julianakanaal Opgeblazen Brug 1940 01 WillemPesch

Opgeblazen brug over Julianakanaal in Elsloo, foto vanaf zuiden genomen (uit de collectie van Willem Pesch, klik voor vergroting)

Elsloo kanaalbrug 1940 2

Op de foto: weghalen van de brugstukken van brug Elsloo. Deze werd bij de inval van de Duitsers op 10 mei 1940 opgeblazen door Nederlandse soldaten, om zo de Duitse doortocht naar België te vertragen. 


De onderstaande foto's stammen uit het boek "Unser weg zum Meer" van Hans-Georg von Altenstadt, uitgegeven door "Die Wehrmacht" Berlin, 1941. Als wij daarmee onverhoopt copyrights schenden, horen wij dat graag van de fotograaf of diens erven. De uitgever zal hier in elk geval geen rechten meer aan ontlenen, lijkt me....


Opgeblazen brug te Elsloo

Duitse eenheid tussen Julianakanaal en Maas bij Elsloo

Pontonbrug over de Maas bij Elsloo

Marsroute van een Duitse eenheid richting België

1944 Dossier John J.K. Brown

Op 30 april 2009 ontvangt de redactie van elsloo.info een mail van Melvyn Brown uit Ipswich (Engeland) met het verzoek of wij de tekst kunnen vertalen die op de achterzijde van 2 foto's staat die hij onlangs in de nalatenschap van zijn overleden vader heeft gevonden. Melvyn Brown heeft toegezegd dat hij de originele foto's afstaat aan het Streekmuseum.

Guus Peters en Harie Rouvroye zijn aan de slag gegaan en hun bevindingen tot dusver leest u hieronder. Uiteraard was zoon Melvyn Brown blij dat er mensen waren die hem meer info over de foto's verstrekten en hoe zijn vader aan deze foto's uit Elsloo kwam.
Vragen:
* Herkent iemand John J.K. Brown?
* Heeft iemand nog meer foto's van Elsloo in oorlogstijd?

Neem dan contact op met de redactie en/of Harry Rouvroye via  

Zijn vader John James Kitchener Brown (foto hierboven) was Brits militair in de 2e wereldoorlog, in het Royal Corp of Signals behorend bij de 7th armoured division en zijn legernummer was 5825097. Waarschijnlijk heeft hij de foto's in Elsloo gevonden of gekregen. Want onderdelen van de 7e Arm.Division trokken Elsloo binnen op 8-11-1944 en bleven hier tot 13-12-1944.

John J.K. Brown (rechts) ergens in Europa tijdens het laatste oorlogsjaar

Op de achterzijde van de onderstaande foto's staat de aanleiding en naam en adres van de vermoedelijke maker: J. Franssen uit de Heirstraat 3 te Elsloo. Beide foto's zijn uniek omdat er heel weinig foto's van Elsloo in oorlogstijd zijn. Fototoestellen waren toen nog niet zo'n normaal gebruiksgoed als tegenwoordig. De benodigde fotorolletjes waren niet te koop, maar konden alleen verkregen worden als ruilmiddel met voedsel of tegen woekerprijzen op de zwarte markt. De stempel <Karlsruhe> op de achterzijde van een van de foto's duidt er wellicht op dat de bewuste foto in Karlsruhe, Duitsland werd afgedrukt.

De opnamen zijn gemaakt vanaf het erf van Heirstraat 3 waar in de oorlogstijd een familie Franssen woonde. De vrouw was Duitse van geboorte. Bij de bevrijding in september 1944 verhuisde het gezin naar Maastricht. De Britse soldaten hadden hun kampement op het brikkewerk, naast het bewuste huis. Na de bevrijding stond het huis leeg en werd bewoond door o.a. Britse militairen van de Royal Signals, die onder het grote afdak hun telefooncentrale hadden en materiaal hadden opgeslagen.

De bovenste foto is gemaakt tijdens het jaarlijkse wielrennen op 28-6-1942. Rechts ziet men het Heilig Hart beeld. Het huis rechtsachter staat in de steigers. Links en rechts staan veel mensen naar het wielrennen te kijken. De afbeelding daaronder is de achterzijde van dezelfde foto.

De foto hierboven (daaronder de achterzijde van foto) is gemaakt door dezelfde familie Franssen tijdens de crash van een Engelse bommenwerper op 31 mei 1942. Op deze foto staan heel veel details.
Een verdwenen kruis (niet het Heilig Hart maar een kruis dat staat op een halfbolletje). Het half open huis van bakker Chris Beckers. Er is destijds namelijk op diens pand (het huidige cafe Juliana) een Engelse bommenwerper neergestort die terugkwam van Keulen en boven Valkenburg geraakt was. Ook het huis dat op de foto in de steigers staat was zwaar beschadigd. Het brikkewerk (waar de pannen gestapeld staan) ziet u op de voorgrond op de foto.

Uit de overlevering van Harie Rouvroye, die onderdeel is van deze foto. "De foto is gemaakt op 31 Mei 1942 om ongeveer 13.00 uur.Het motregende zeer licht en er stond een auto aan de linkerzijde van de weg. Die was van de nachtjager die op de bommenwerper had geschoten.Rechts stond een auto die toebehoorde aan de Officier van de Luchtdoelartillerie die op hun beurt het vliegtuig hadden beschoten. Het manneke tussen de auto's ben ik waarschijnlijk. Na de ene auto te hebben bekeken ben ik de weg overgestoken naar de andere. De twee vrouwen met paraplu staan nog helder in mijn geest. Het waren Bel van Leentje methaar dochter."


Vragen:

* Herkent iemand John J.K. Brown?
* Heeft iemand nog meer foto's uit de oorlogstijd?




Citaat uit het boek van Harry Rouvroye "Herinneringen aan oorlog en bevrijding in de Maasstreek" (publicatie met toestemming van de auteur)

Blz 44
De zomerkermis van 1942, die op 31 mei, 1 en 2 juni viel, werd een gedenkwaardige periode. Zoals dat gebruikelijk was, hadden de vrouwen in de voorafgaande dagen gezorgd dat ondanks de rantsoenering enkele vlaaien werden gebakken en een kip of konijn werd geslacht, zodat men toch even de zinnen kon verzetten en over wat extra eten en drinken beschikte.

In dezelfde dagen wilde de Engelsen de Duitsers duidelijk maken dat ze Duitsland konden treffen door een bombardement met duizend bommenwerpers uit te voeren, hetgeen sterk op het moreel van de burgerbevolking zou werken. Als aanvalsdoel werd Keulen uitgezocht; de datum werd vastgesteld op de nacht van 30 op 31 mei 1942. Men schraapte alle bombardementsvliegtuigen bij elkaar die voorhanden waren en vanaf 10 uur s' avonds verlieten de vliegtuigen Engeland om Keulen aan te vallen.

Het spreekt haast vanzelf dat Elsloo in de vliegroute lag en in de nacht, die helder en koel was, klonk al vroeg de vooralarmering van de mijn Maurits, wat betekende dat Engelse vliegtuigen de kust waren gepasseerd. Kort daarna kon men honden horen janken die het geluid van de vliegtuigen veel eerder hoorden dan de mensen.
Al spoedig kon iedereen horen dat er een enorme hoeveelheid vliegtuigen passeerde richting Duitsland, waar enige tijd later de vuurgloed zichtbaar werd van de branden in Keulen.
Er speelden zich in onze omgeving diverse luchtgevechten af, waarbij meerdere vliegtuigen neerstortten. De sirenes van de luchtbescherming werden in werking gesteld en de bevolking ging de kelders in.

In de stroom bommenwerpers bevond zich ook het vliegtuig met de code L.7802, een tweemotorige middelzware bommenwerper van het fabrikaat Vickers Wellington met een gelegenheidsbemanning aan boord. Het vliegtuig was met een bommenlading van 2.000 kg van zijn thuisbasis Finningly vertrokken en had na 3 uur vliegen Keulen bereikt, waar het zijn bommenlast had afgeworpen in de reeds brandende stad.
Op de terugweg werd het in de omgeving van Valkenburg, vliegend op een hoogte van 3500 meter, door een Duitse nachtjager, die door radar werd geleid, onderschept. De nachtjager, van het tweemotorig type Messerschmitt 110, werd gevlogen door luitenant Barte, een piloot die tot dat moment al zeven vliegtuigen had afgeschoten. De Duitser naderde zijn tegenstander aan de achterkant van onderen en op een afstand van vijftig meter opende hij het vuur met zijn zes machinegeweren waarna meteen de linkermotor en de benzinetank vlam vatte. De staartschutter van het Engelse vliegtuig had nog wel teruggeschoten maar niets geraakt.

Het vliegtuig dat brandde werd door de piloot, lieutenant Hughes, in een duikvlucht gebracht waarbij de brand werd geblust; na enige seconden horizontaal te hebben gevlogen brak er opnieuw brand uit die niet meer te blussen bleek.
De piloot bracht het vliegtuig op tegenkoers- dus van het westen naar het oosten- en besloot het te verlaten. Van Elsloo uit gezien had het vliegtuig tijdens de manoeuvres vanuit zuid-oostelijke richting een westelijke koers gevolgd tot over de Belgische grens om vervolgens te keren en noordelijk van Elsloo op oostkoers te gaan. Hierbij kwam het toen als een fakkel brandende toestel binnen bereik van de op de steenberg en schachten van de mijn Maurits geplaatste Duitse luchtdoelartillerie; deze nam zijn kans waar en schoot nog een aantal granaten in het vliegtuig. De piloot droeg zijn bemanning op het vliegtuig te verlaten en sprong zelf als laatste.
Terwijl de zes parachuttes zich ontvouwden en de piloten landden tussen Obbicht en Geleen, waarbij ze allen gevangen werden genomen, vloog het toestel stuurloos rond om uiteindelijk richting Elsloo te vliegen en daar met enorm geweld neer te storten op de hoek van de Julianastraat en de Schoolstraat.

Het toestel boorde zich enkele meters diep in de weg en de rondvliegende delen verspreiden zich in de omgeving. De brandende benzine spatte tegen de muren van cafe Juliana en zette dit pand in vuur en vlam. De bewoners, de familie Martens, konden amper het vege lijf redden door aan de achterkant het huis te verlaten. De aan de overkant gelegen woningen bleven, hoewel beschadigd, wonderwel gespaard; er vielen slechts lichtgewonden !
Voor de brandweer was een directe benadering onmogelijk door de exploderende munitie van het vliegtuig; men moest zich beperken tot nablussen. De resten van het vliegtuig werden onder bewaking gesteld en enige tijd later door Franse krijgsgevangenen opgeruimd.
Het was niet bepaald een prettig begin van de zomerkermis. De processie die langs de Julianastraat zou trekken werd een week uitgesteld en in de kerk werd een extra collecte gehouden om de getroffen familie te helpen de eerste noden op te vangen.
De processie werd een week later gehouden; het was de laatste, want van dat moment af was het houden van processies definitief verboden onder het mom, dat het gevaarlijk was met grote aantallen mensen op straat te zijn bij mogelijk luchtgevaar.

  • 1
  • 2

Redactie

  • Dross de Limpensstraat 4
    6181EJ Elsloo

  • 06.10572675

Voorwaarden & Info

© Pixels & Text Elsloo

Voor het optimaal functioneren van deze website worden cookies op uw computer geplaatst. Daarbij worden geen persoonlijke gegevens opgeslagen.
Door op ‘Akkoord’ te klikken, accepteert u het plaatsen van cookies. Als u cookies weigert, kunt u de website gewoon blijven gebruiken maar dan werken de website of onderdelen daarvan mogelijk niet optimaal.